Heel wat ouders gaan via internet op zoek naar informatie over gedrags- en emotionele problemen. We willen via onze website graag mee helpen om kennis en wetenschappelijk onderzoek rond dit thema te verspreiden. We doen dit aan de hand van enkele veel gestelde vragen.

• Vraag 1: is medicatie als rilatine verslavend?

Opstarten van medicatie is vaak een effectieve interventie bij ernstige gedragsproblemen. Als iemand verdrinkt, is dat niet het beste moment om zwemles te beginnen geven: je kan dan beter een zwemvest gooien. Die zwemvest is geen blijvende oplossing, maar geeft wel de tijd en rust om te leren zwemmen zonder zwemvest. Zo kijken wij ook naar medicatie: ze maakt het mogelijk om te gaan zoeken naar andere vormen van met elkaar omgaan, naar andere manieren om je te leren beheersen.

Heel wat ouders stellen zich vragen rond medicatie. Terecht: medicatie kan enkel na een goede en grondige diagnostiek, en met een correcte en nabije follow-up. Medicatie wordt snel een automatisme, dat niet meer in vraag gesteld wordt. Ook een geregelde her-evaluatie is nodig. Een vraag die vaak terugkomt, is: kan medicatie er voor zorgen dat mijn kind later problemen van verslaving krijgt (alcohol/drugs) ? Er gebeurde al heel wat onderzoek rond deze vraag, en daaruit blijkt het omgekeerde: net kinderen met gedragsproblemen die geen medicatie nemen, lopen een verhoogd risico op verslavingsproblemen als adolescent of jongvolwassene.  Wilens e.a. (2003) vergeleken 674 kinderen met gedragsproblemen die wel medicatie namen met 360 kinderen met gedragsproblemen die geen medicatie namen. In de groep die geen medicatie nam lag het risico op verslavingsproblemen als adolescent of jongvolwassene twee maal hoger dan in de groep die wel medicatie nam.

Ergens wel logisch: gedragsproblemen zijn vaak uitputtend voor ouders, bemoeilijken het in stand houden van relaties met leeftijdsgenoten, verstoren het schoollopen, zorgen dat gasten voortdurend kritiek krijgen van leerkrachten.  Deze ervaring van het nergens goed te doen, overal onder vuur te liggen, is een ernstige risico-factor voor het gaan experimenten met verslavende middelen. Als medicatie kan bevorderen dat gasten wel aansluiting vinden met hun leeftijdsgenoten, dat sfeer thuis weer aangenamer wordt en dat op school de kans op sukseservaringen  groter wordt, is het logisch dat de nood aan verslavende middelen vermindert. Het gaat in dergelijk onderzoek steeds om ‘verhoogde kansen’, niet om absolute zekerheid; natuurlijk zullen er ook binnen de groep van gasten met ernstige gedragsproblemen die medicatie nemen, sommige gasten later wel een verslavingsproblematiek ontwikkelen, maar dat zal eerder ondanks dan wel door die medicatie komen.

 Bron: Wilens, T., Faraone, S., Biederman, J., & Gunawardene, S. (2003).  Does Stimulant Therapy of Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder Beget Later Substance Abuse? A Meta-analytic Review of the Literature . PEDIATRICS ,  111, 1,pp. 179-185.